Recensie “Het IJzeren Ei”: van Walter Schrader



De schrijver weet de lezers van dit onmiskenbare literaire boek, steeds weer een spiegel voor te houden, zonder een oordeel over hen te vellen.



Herkenbare gevoelens van tweestrijd en hypocrisie weet hij knap onder woorden te brengen.



De casus “Kees” zal een lust voor iedere psychologieopleiding zijn om te doorgronden. Zijn opgelopen trauma’s en zijn ontwikkeling daaruit zal genoeg stof geven om de vier jaar mee vol te discussiëren.



De gesprekken tussen Kees en Rob zijn een genot voor een ieder die houdt van filosofie. De monologen van Kees zijn overtuigend. Rob, met wie de lezer zich het meest kan identificeren, probeert zijn vriend ervan te overtuigen dat het leven niet zo slecht in elkaar zit als Kees doet beweren. We hopen dus dat Rob onze ideeën voor ons weet te verdedigen, anders staat alles waarin we geloven op los zand.



De nachtmerrie in de jungle, waarmee het boek begint is zeer aangrijpend. Om bij zo’n gebeurtenis de lezer mee te slepen naar die jungle tussen de verschrikkingen, moeten de juiste woorden worden gevonden. In mijn optiek is Walter Schrader daarin absoluut geslaagd.



Bart Lommers, Schrijver van “Tranen van Hirosjima”.