Arpazia is een nobele maagd, die in een geïsoleerd kasteeleen saai leven lijdt. Dan wordt haar kasteel verwoest door Draco, een veroveraarskoning. Hij neemt haar mee als buit en verkracht haar meerdere malen.

Arpazia krijgt tegen haar zin een dochter, Coira; een meisje met een sneeuwwitte huid en ravenzwart haar. Ze negeert het kind zoveel mogelijk. Nog steeds lijdt Arpazia een ontevreden leven in het grote kasteel van Draco. Haar hart is versteend, zo kil als een winternacht geworden, door de lange eenzame jaren vol tegenslagen.

Op een dag ontmot ze echter Klytemno, een mysterieuze man, die haar meeneemt naar verborgen heidense rituelen en haar daarin betrekt. Draco en zijn priesters weten hier niets van. Arpazia heeft eindelijk het gevoel dat ze weer tot leven komt. maar dan vraagt Klytemno haar, haar dochter te offeren. En ook al is Arpazia niet zo op haar dochter gesteld, dit is veel wat Klytemno van haar vraagt...

Het boek heeft veel weg van het sprookje van Sneeuwwitje. De overeenkomsten zijn opvallend, evenals de verschillen. Zo komen er zeven dwergen voorbij, en ook de spreuk "spiegeltje, spiegeltje aan de wand, Ben ik de mooiste in het land" zien we terug. Maar ook relaties tussen mens en dwerg, en wandelingen door de hel komen er in voor.

Het boek is pakkend en indrukwekkend. Onvoorspelbare wendingen en grappige voorvallen maken het boek afwisselend, spannend en innemend.