De stam van de holebeer speelt zich af in het begin van onze beschaving, ruim 35.000 jaar geleden. Het gaat over Ayla, die we vanaf haar jongste jaren volgen. Ayla is een mensenkind zoals wij. In een aarbeving komen haar beide ouders om het leven en slaat Ayla op de vlucht. Ze is te jong om op zichzelf lang te kunnen overleven. Ze weet niet welke planten eetbaar zijn, etc. Ze dwaalt in het rond en wordt aangevallen door een holeleeuw die haar ernstig verwond.

Een stam, hun woonruimte (een grot) ingestort tijdens de aarbeving, vindt Ayla tijdens hun zoektocht naar een nieuwe woonruimte. Ayla ziet er anders uit dan zij doen; ze heeft rechte benen, een kin en een bol voorhoofd in tegenstelling tot henzelf. De medicijnvrouw van de stam, Iza, neemt Ayla met zich mee en verpleegt haar.

De stam bestaat uit ongeveer 20 mensen die veel waarde hechten aan tradities. Vernieuwing en verandering vinden zij beangstigend, alles moet zo zijn zoals het is. Toch besluiten zij om Ayla, een van wat zij 'de anderen' noemen, in hun stam op te nemen. De vreemde, aan hun onbekende, gewoontes van Ayla zorgen voor moeilijkheden.

Ayla doet haar best om zich aan te passen aan de tradities en gewoontes van de stam, wat haar erg veel moeite kost. Het boek verhaalt het moeilijke leven van Ayla, die een evenwicht zoekt tussen acceptatie in de stam en haar eigen geluk.

------

Het boek werd mij door meerder mensen aangeraden, dus ik had er hoge verwachtingen van. Uiteindelijk is het mij enigzins tegengevallen.

De eerste 150 bladzijden had ik moeite om het boek niet steeds weg te leggen en aan iets anders te beginnen. Het verhaal komt erg traag op gang. Ik vond het begin bijzonder oninteressant.

Het verhaal is echter wel erg intrigerend en als je eenmaal door die eerste 150 bladzijden heen bent dan leest het wel aardig weg. Ik overweeg nu zelfs om het tweede deel ook maar te lezen :). Het boek laat me toch wel met het gevoel achter dat het 'de moeite waard was' om het te lezen.