Dit is het laatste deel uit deze prachtige reeks (het tweede gedeelte van deel 3). Toen ik het uit had liet het mij achter met gemengde gevoelens; vreugde om eindelijk de ontknoping van het erg lange verhaal te hebben ontdekt, maar ook een vleugje verdriet omdat het verhaal nu echt af is gelopen en er geen nieuw vervolg meer is. Het verhaal heeft zoveel diepgang dat je er helemaal in op wordt gezogen en je helemaal in kunt leven in de personages.

Over het verhaal zelf kan ik hier niet zo heel veel schrijven zonder veel spoilers te geven. De diverse strijdmachten verzamelen zich in dit deel bij de groene engeltoren, het bouwwerk waar Ineluki, de stormkoning en grote vijand, stierf. Prinses Miriamele heeft haar eigen doelen in deze, zij wenst haar vader nog een keer te spreken om hem tot inkeer te brengen en hem te doen ophouden. Simon, die tot over zijn oren verliefd is op haar, zweert haar zijn trouw en vergezelt haar tijdens haar queeste.

Dit was slechts een erg korte samenvatting van het verhaal (dat 700 blz. telt), maar meer kan niet worden geschreven zonder het leesplezier te bederven. Ik ben erg onder de indruk van de boeken van Tad Williams! Ik vind het jammer dat ik de boeken uit heb; dat het verhaal nu echt ten einde is. Dit zijn boeken waar je eigenlijk geen genoeg van krijgt! Dit is werkelijk een aanrader!