Op een stormachtige nacht in 1848 lijdt een groep Ierse immigranten schipbreuk voor de kust van Maine. Vlak nadat een jong meisje is gered,sterft zij alsnog aan een besmettelijke ziekte,terwijl ze wanhopig de naam van haar broer fluistert.

Anderhalve eeuw later heeft Oisin MacDara, een eenzame kunstenaar met een Ierse achtergrond, zich gevestigd op Tirangue, het eilandje voor de kust van Maine waar de scheepsramp zich destijds voltrok. Oisin kan zich niet losmaken van zijn verleden. Vijfentwintig jaar geleden pleegde zijn tweelingzusje zelfmoord en deze tragische gebeurtenis achtervolgt hem nog steeds. Tot een onbekende jonge vrouw zijn huis als schuilplaats verkiest.Aangetrokken door een flakkerende kaars in zijn venster, zoekt zij troost en warmte bij Oisin, die hij haar maar al te graag wil bieden.

-------------------------------------------------

Ik vind het naamloze meisje een mooie roman, een erg mooi verhaal, met ontzettend veel informatie over Ierse tradities, wat tegelijkertijd informatief is.

Het boek is wel af en toe wat moeilijk te volgen namelijk het verhaal begint in het verleden, springt naar het heden en af toe switcht het tussen de twee, dus dan is het wel wat opletten. Verder is het een meeslepend liefdesverhaal waarin wat magie verschuilt.

Dit boek krijgt van mij een dikke 8/10.